Το κείμενο αυτό απευθύνεται σε ενήλικες και πραγματεύεται μερικά βασικά στοιχεία που αφορούν την ασφαλή και αποτελεσματική μας κίνηση στα ελληνικά βουνά και την ύπαιθρο, δηλαδή, αυτό που επιγραμματικά αναφέρουμε σαν «ορεινή πεζοπορία» και «ορειβασία».

Όπως σχεδόν στα πάντα που αφορούν την καθημερινότητά μας έτσι και στην ορεινή πεζοπορία επιδιώκουμε αρχικά μια ισορροπία:

από τη μια πλευρά έχουμε τον στόχο μας που καθορίζει τα χρονικά περιθώρια για την κίνησή μας στο βουνό, το φορτίο μας, την εποχή και τις καιρικές συνθήκες της ανάβασης, τη διαδρομή και την ελάχιστη σύνθεση της ομάδας ενώ, από την άλλη πλευρά παραθέτουμε τη φυσική μας κατάσταση, την εμπειρία μας, τον εξοπλισμό και τέλος, το ψυχικό σθένος και ενθουσιασμό μας.

Η ισορροπία αυτή, που αποτελεί την προϋπόθεση για μια ασφαλή και επιτυχημένη ανάβαση, είναι αυτό που τελικά ονομάζουμε με δύο λέξεις «σωστή προετοιμασία» ή αν το θέλετε αλλιώς «σωστό προγραμματισμό». Στις πρώτες μας εξορμήσεις τον αφήνουμε στο μεγαλύτερο μέρος στους άλλους πιο έμπειρους συντρόφους μας και σταδιακά αναλαμβάνουμε όλο και μεγαλύτερο μέρος και ευθύνες μέχρι που κάποια στιγμή το βάρος της ασφάλειας και της επιτυχημένης δράσης περνάει αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες.

Η άνεση είναι το μυστικό κάθε ασφαλούς και επιτυχημένης ανάβασης.

Το πλεονέκτημα όταν απευθύνεσαι σε ενήλικες μέσω ενός τέτοιου τύπου οδηγού είναι ότι έχεις τη δυνατότητα να χρησιμοποιείς με ασφάλεια λέξεις όπως η «άνεση» και να είσαι σίγουρος ότι θα γίνεις πλήρως αντιληπτός.

Η άνεση είναι το κλειδί για να διασκεδάζουμε σε κάθε είδους δραστηριότητα, άλλωστε ανεβαίνουμε στα βουνά για να διασκεδάζουμε. Η άνεση είναι και η κατάσταση κάτω από την οποία οι διανοητικές μας λειτουργίες άρα και το επίπεδο της ασφάλειάς μας είναι στο 100%.

Πως επιτυγχάνουμε λοιπόν την άνεση στο βουνό;

• Σωστή προετοιμασία και ιατρικό checkup.

• Ορθολογική επιλογή στόχου, χρόνου και δράσης μέσα στις δυνατότητές μας.

• Σωστή σύνθεση ομάδας.

• Άριστος εξοπλισμός και εξοικείωσή μας με αυτόν.

• Μείωση στο ελάχιστο του βάρους που μεταφέρουμε.

• Θετική συμμετοχή στην ομάδα και κατά τη διάρκεια της κίνησης στο βουνό και υγιή συνεργασία με τον επικεφαλής της ομάδας.

• «Ακούμε» το σώμα μας και όταν είναι η ώρα να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια το κάνουμε και φροντίζουμε να το διασκεδάσουμε κιόλας.

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

Ας τα δούμε ένα-ένα όσο πιο επιγραμματικά γίνεται:

Σωστή προετοιμασία και ιατρικό checkup.

Ε.. οκ το σώμα μας είναι ναός κλπ., είμαστε ώριμοι άνθρωποι και ελέγχουμε τακτικά την υγεία μας κλπ.. αλλά anyway αν το γόνατό μας κάνει κλικ-κλικ τελευταία, ιδρώνουμε παράξενα ή έχουμε οποιαδήποτε ενόχληση (περιλαμβανομένου και του πονόδοντου, στο βουνό τρώμε γλυκά) οπωσδήποτε να επισκεφτούμε τον κατάλληλο ιατρό πριν μπούμε καν στη διαδικασία της προετοιμασίας για τη δράση μας. Έτσι το πιθανότερο θα τη χαρούμε περισσότερο κάποια άλλη χρονική στιγμή αλλά και, εξίσου σημαντικό, δεν θα στερήσουμε από τους συντρόφους μας την ευκαιρία να τη χαρούνε τώρα.

Το περπάτημα ανήκει στην κατηγορία των πραγμάτων που λένε ότι όσο πιο πολύ τρως τόσο έρχεται ή όρεξη. Ακόμα και αν δεν έχετε καμιά εμπιστοσύνη στη φυσική σας κατάσταση ξεκινήστε με καθημερινούς χαλαρούς περιπάτους στην πόλη. Πολύ σύντομα, τόσο που θα ξαφνιαστείτε, το σώμα σας θα αρχίσει να ανταποκρίνεται ευχάριστα και οι περίπατοι θα γίνονται όλο πιο μεγάλοι και απαιτητικοί.

Όταν αγοράσετε τα αρβυλάκια που θα χρησιμοποιήσετε στο βουνό επεκτείνετε τους περιπάτους σας και στο ορεινό πεδίο, στους κοντινούς λόφους και βουνά. Έτσι θα τα προετοιμάσετε και σωστά για τη δράση σας. Με τον ίδιο τρόπο σταδιακά να δοκιμάσετε και όλο τον υπόλοιπο εξοπλισμό σας.

Σε αυτούς τους περιπάτους να θυμάστε συνέχεια την «άνεση». Αν δεν είστε αθλητές δεν χρειάζεται ούτε να γίνετε ούτε και κανείς πρόκειται να σας κρίνει ως τέτοιους. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιπάτων είναι πολύ σημαντικό να μην πιέζετε τον εαυτό σας ούτε στο επίπεδο της πίεσης που θα προκαλούσε ένα ελαφρό τρέξιμο. Ένας κανόνας π.χ. είναι το «ποτέ δεν λαχανιάζουμε». Το σώμα σας θα βρει σταδιακά τον τρόπο να κινείται με ταχύτητα και άνεση στο πεδίο και αντίστοιχα η αναπνοή σας θα βρει και εκείνη τους ρυθμούς της έτσι ώστε το όποιο «λαχάνιασμα» όχι μόνο να μην είναι δυσάρεστο αλλά να είναι και ανορθόδοξα ίσως «ευχάριστο».

Φροντίστε ο εξοπλισμός σας να είναι ο σωστός, το μυαλό σας να είναι θετικά προετοιμασμένο για τον περίπατο. Φροντίστε οι περίπατοί σας και οι μικρές αναβάσεις σας να έχουν ένα «στόχο» και μια «διαδρομή». Φροντίστε να αισθάνεστε συνέχεια άνετα (ακόμα και αν αυτό προϋποθέτει ταχύτητα σαλιγκαριού) και όλα τα καλά θα συμβούν από μόνα τους.

Κάθε ένας μας με τα χρόνια υιοθετεί και ένα προσωπικό στυλ που ορειβατεί και υποτίθεται το βελτιώνει συνεχώς. Άλλοι τα καταφέρνουνε καλύτερα στους ρυθμούς μιας ομάδας άλλοι όχι. Γενικά προσπαθήστε να κάνετε όσο το δυνατόν λιγότερες στάσεις στο έδαφος. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για τους μυς, την αναπνοή και την πρόοδο (χρονικά) της ανάβασής σας. Αν είναι δυνατό προγραμματίστε από πριν τις «καθιστικές» στάσεις και προσπαθήστε να μην είναι πάνω από 1-2 συνολικά για κάθε σκέλος της διαδρομής σας (όσο και αν αυτό ακούγεται τώρα γενικό). Φροντίστε για τη σωστή προστασία σας από τον ήλιο (περιλαμβάνει και το σβέρκο-γάμπες), και τον άνεμο ιδίως στις καθιστικές στάσεις (ιδρωμένη πλάτη). Τέλος, φροντίστε να έχετε αρκετό νερό, να πίνετε κάθε φορά μέχρι να ξεδιψάσετε (και όχι σε μετρημένες δόσεις) και πριν να αντιμετωπίσετε κάποιο απαιτητικό σε υψομετρική διαφορά σκέλος μη διστάσετε να τσακίσετε μια σοκολάτα ή κάτι ανάλογο (ο στόχος είναι να εκπαιδεύσουμε την αναπνοή/σώμα μας όχι να ρίξουμε τα ψωμάκια).

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

Ορθολογική επιλογή στόχου, χρόνου και δράσης μέσα στις δυνατότητές μας.

Γενικά το μέτρο της δυσκολίας μιας πεζοπορικής διαδρομής αποδίδεται με την υψομετρική διαφορά (ανάβαση) που περιλαμβάνει. Τουλάχιστον αυτό το μέτρο έχει υιοθετηθεί από αρκετούς ξένους και από το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων συγγραφέων πεζοπορικών οδηγών.

Στην κλίμακα αυτή μια ανάβαση έως και 500μ είναι μια «εύκολη» διαδρομή ενώ κοντά στα 1000μ χαρακτηρίζεται σα «δύσκολη» και «απαιτητική».

Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Η «δυσκολία» δεν έχει να κάνει με τα πόσα μέτρα ανεβοκατεβαίνουμε αλλά περισσότερο με το πόσο «άνετα» μπορούμε να το κάνουμε. Έτσι η εμπειρία μας, οι καιρικές συνθήκες, το φορτίο, η φυσική μας κατάσταση, ο στόχος μας και ο χρόνος που έχουμε στη διάθεσή μας αλλά, ακόμα και η σύνθεση της ομάδας μας είναι τελικά το μέτρο της δυσκολίας της διαδρομής.

Κάποια από αυτά μπορούμε να τα προεκτιμήσουμε, άλλα όμως όπως ο δύσκολος καιρός, ένα ατύχημα ή μια αδιαθεσία πιθανά να μας προκύψουν στην πορεία. Όπως και να έχει, επιλέγουμε τις εξορμήσεις μας πάντα με γνώμονα την εμπειρία μας και, όταν δοκιμάζουμε κάτι καινούργιο (σε διάρκεια, τεχνικές δυσκολίες, υψόμετρο) επιλέγουμε μια ομάδα με σύνθεση και αρχηγό που μας εμπνέει απόλυτη εμπιστοσύνη. Φροντίζουμε να είμαστε θετικά προκατειλημμένοι να ενταχθούμε σε αυτούς για να αξιοποιήσουμε τις συμβουλές και την εμπειρία τους.

Η συμμετοχή σε μια ανάβαση που λόγω συνθηκών ή ακόμα και στόχου (φορτίο) είναι πέρα από την εμπειρία μας –άρα και πιθανά από τις δυνατότητές μας- χωρίς ο αρχηγός της ομάδας να μας εγγυάται την επιτυχή συμμετοχή μας, εκτός από μια αφελή προσπάθεια που θα καταλήξει σίγουρα σε μια δυσάρεστη περιπέτεια, μπορεί να αποβεί και θανάσιμα επικίνδυνη τόσο για εμάς όσο και για τα άλλα μέλη της ομάδας. Πολλοί από εσάς ίσως να ξαφνιαστούν, αλλά στα ελληνικά βουνά, δυστυχώς, έχουμε περισσότερους από 2 θανάτους ορειβατών ετησίως και αυτοί δεν προκύπτουν ούτε από φίδια και αρκούδες, ούτε είναι αποτελέσματα κάποιας υπεράνθρωπης προσπάθειας σε μια παγωμένη ορθοπλαγιά. Πρόκειται για απλούς πεζοπόρους, συνήθως καλοκαίρι, που βρέθηκαν εξαντλημένοι εκεί ακριβώς που έπρεπε να είναι 100% λειτουργικοί: κοντά στην κορυφή.

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

Σωστή σύνθεση ομάδας.

Εδώ το θέμα δεν παίρνει και ιδιαίτερη ανάλυση. Δεν αγοράζουμε φυσικά ένα σχοινί και ξεκινάμε με τη γυναίκα μας για την ορθοπλαγιά της Συκιάς. Η ορεινή πεζοπορία και η ορειβασία, ιδιαίτερα όταν ξεκινάμε, είναι ένα ομαδικό παιχνίδι. Μέσα στην ομάδα μαθαίνουμε, μέσα στην ομάδα δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα με ασφάλεια, μέσα στην ομάδα άλλωστε βρίσκεται και ο τρίτος που θα μας πάρει φωτογραφία αγκαλιασμένους στην κορυφή!

Στο μέλλον όταν αποκτήσουμε την εμπειρία και τις απαραίτητες δεξιότητες όπως ο προσανατολισμός με τον χάρτη, οι πρώτες βοήθειες, κάποιες τεχνικές σχοινιού ή χιονιού, μπορούμε πλέον την ομάδα να τη φτιάχνουμε εμείς. Αρχικά όμως πρέπει να ενταχθούμε σε κάποιο οργανωμένο πεζοπορικό σύλλογο ή φιλική παρέα με εμπειρία.

Τα μέλη της ομάδας και ο αρχηγός της δράσης θα αξιολογήσουν την εμπειρία μας και τον εξοπλισμό μας και θα μας δώσουν πολύτιμες συμβουλές ώστε να κινηθούμε στο βουνό με την μέγιστη άνεση και ασφάλεια.

Άριστος εξοπλισμός και εξοικείωσή μας με αυτόν.

Εντάξει, η προσοχή μας στην επιλογή του εξοπλισμού μας σε όποια δραστηριότητα και να εμπλεκόμαστε είναι δεδομένη.. εδώ όμως που έχει να κάνει ταυτόχρονα και με την υγεία και την ασφάλειά μας είναι και επιβεβλημένη. Τι απαιτήσεις έχουμε λοιπόν από τον εξοπλισμό μας στο βουνό;

• Να είναι ελαφρύς (περισσότερα πιο κάτω)

• Να είναι αξιόπιστος (φανταστείτε να φύγει η σόλα από τις αρβύλες μας στη μέση π.χ. του φαραγγιού του Βυρρού, είναι ο ορισμός του «πουθενά»).

• Να είναι επαρκής για τη δράση και τον στόχο που έχουμε επιλέξει (αυτό ξεκινάει από έναν οδηγό σαν αυτόν, συνεχίζει και ωριμάζει με τις συμβουλές και την εμπειρία της ομάδας και ολοκληρώνεται με την πρακτική, επίσης σχετίζεται άμεσα με το φορτίο που κουβαλάμε και κατ’ επέκταση άμεσα με την άνεση μας στο βουνό και την επιτυχία της εξόρμησής μας).

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

Σαν ραδιοερασιτέχνες επενδύουμε πολλά χρήματα στον εξοπλισμό μας και έχουμε πλήρη επίγνωση του «ότι πληρώνεις παίρνεις». Έτσι και στον εξοπλισμό βουνού οι ημέρες των μαγαζιών με κυνηγετικά είδη και των μάλλινων του Β’ παγκόσμιου πολέμου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Υπάρχουν πια σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο διαδίκτυο εξειδικευμένα καταστήματα με συγκεκριμένες μάρκες που φιγουράρουν σε όλα. Έχουν κερδίσει τον ανταγωνισμό εδώ και χρόνια στο χώρο χάρη στη συνέπειά τους όσο αφορά την ποιότητα και αξιοπιστία του εξοπλισμού που παρέχουν. Η Lowe Alpine, η Salewa, η North Face, η Marmot, είναι μερικές από αυτές και η αναφορά τους εδώ είναι τόσο διαφήμιση σαν να ανέφερα την KENWOOD, ICOM ή YAESU για τα μηχανήματά μας.

Ο εξοπλισμός που παρέχουν αυτές οι εταιρείες είναι ειδικά σχεδιασμένος για να μας παρέχει τη μέγιστη άνεση και ασφάλεια σε οποιασδήποτε δραστηριότητα στο βουνό. Μπορεί σαν αρχική επένδυση να φαίνεται λίγο ακριβότερη από την προμήθεια εξοπλισμού από το κυνηγάδικο της γειτονιάς μας αλλά στο βουνό μας ξεπληρώνουν πολύ μα πολύ περισσότερα. Επίσης μερικά κομμάτια του εξοπλισμού τους (δες σακίδιο π.χ.) είναι πραγματικά «αθάνατα» και αποτελούν επένδυση ζωής.

Τα βασικά εφόδια για μια τυπική ορεινή πεζοπορία στα ελληνικά βουνά το καλοκαίρι είναι:

1. Σακίδιο: ελάχιστη χωρητικότητα 35-40 lt. Το ποιοτικότερο αλλά και ελαφρύτερο που μπορούμε να πληρώσουμε. Οπωσδήποτε με ζώνη μέσης. Με κανένα τρόπο «σκελετός». Επιθυμητές οι θήκες για μπαστούνια και πιολέ. Όλα τα εφόδια και τον εξοπλισμό μας τον κουβαλάμε μέσα στο σακίδιο. Παγούρια, μηχανές και άλλα συμπράγκαλα απαγορεύονται να κρέμονται έξω από το σακίδιο ή στον ώμο μας όταν περπατάμε. Η μεγάλη πάνω τσέπη βοηθάει πολύ (πετσέτα, φωτ.μηχανή, χάρτης, GPS, νερό κλπ.). Σήμερα κυκλοφορούν τύποι με ενσωματωμένο το αδιάβροχο κάλυμμα.

2. Αδιάβροχο κάλυμμα, ή ποντζο (γνωστό και ως κανονάκι): Για να μένουμε στεγνοί εμείς και τα εφόδιά μας σε μια ξαφνική μπόρα. Άλλοι επιλέγουν τον συνδυασμό αδιάβροχο κάλυμμα για το σακίδιο με αδιάβροχο σακάκι και παντελόνι, άλλοι το αδιάβροχο πόντζο που καλύπτει και το σακίδιο και το σώμα μας. Και τα 2 έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους. Το πόντζο πλεονεκτεί στην ευκολία και τον αερισμό μειονεκτεί όμως στην κίνηση σε δύσκολα πεδία και στο συνδυασμό της βροχής με τον άνεμο, είναι βέβαια και πιο ελαφρύ.

3. Κατάλληλες Αρβύλες: Εύκαμπτες αρβύλες εξειδικευμένες για ορεινή πεζοπορία/ορειβασία, αδιάβροχες και διαπνέουσες. Ο ορισμός αυτός αποκλείει οτιδήποτε δεν μοιάζει με μποτάκι, οτιδήποτε έχει φερμουάρ και γενικά οτιδήποτε δεν είναι γνωστής μάρκας εξειδικευμένης στο αντικείμενο. Οτιδήποτε άλλο πούμε θα είναι πλεονασμός. Διαλέγοντας σαν πρώτο σας ζευγάρι προτιμήστε ένα ελαφρύ σε βάρος μοντέλο. Κάνετε την αγορά σας προχωρημένη ώρα της ημέρας και επιδιώξτε να έχετε περπατήσει ήδη αρκετά μέχρι το κατάστημα έτσι ώστε τα πόδια σας να είναι σε κάποιο βαθμό «πρησμένα». Δοκιμάστε τις με τις κάλτσες που σκοπεύετε να φορέσετε στο βουνό. Με κανένα τρόπο μην αγνοήσετε οποιασδήποτε σημάδι μη άνεσης και ειδικά φροντίστε στο εμπρός μέρος να αισθάνεστε άφθονο χώρο και καμία πίεση. Υπάρχουν μοντέλα με ειδική μέριμνα για πιο πολύ χώρο στο εμπρός μέρος στα δάχτυλα. Στην ανηφόρα χαλαρώνουμε λίγο τα κορδόνια ώστε το πόδι να λυγίζει πιο ελεύθερα, αντίστοιχα στην κατηφόρα σφίγγουμε τα κορδόνια έτσι ώστε τα δάχτυλά μας να μην πιέζονται στο μπροστά μέρος της μπότας.

Πριν από την εξόρμησή μας απαραίτητο είναι να «στρώσουμε» τις καινούργιες μας αρβύλες με αρκετούς περιπάτους που θα περιλαμβάνουν και απότομα κατηφορικά τμήματα. Μην αγνοήσετε τυχόν προβλήματα και ενοχλήσεις. Εντοπίστε τα και αν δεν μπορείτε να βρείτε εσείς λύσεις μην αναβάλετε την περεταίρω διερεύνησή τους για το βουνό. Απευθυνθείτε σε κάποιον με περισσότερη πείρα ή/και στο εξειδικευμένο κατάστημα που σας προμήθευσε τις αρβύλες.

Αφιερώστε χρόνο σε αυτές μετά την επιστροφή σας από την εκδρομή. Συντηρείστε τις ανάλογα με τις οδηγίες που σας έχουν δοθεί. Ποτέ μην τις στεγνώνετε κοντά σε θερμαντικό σώμα ή εκτεθειμένες στον ήλιο. ...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site. 4. Κάλτσες: Υπάρχουν εξειδικευμένοι τύποι μάλλινων καλτσών για την ορεινή πεζοπορία. Συνήθως φοράμε 2 ζευγάρια κάλτσες. Το εσωτερικό βαμβακερό ζευγάρι κρατάει το πόδι μας στεγνό και δεν το αφήνει να τρίβεται στην μάλλινη κάλτσα. Εξωτερικά φοράμε το μάλλινο. Για μα διήμερη εκδρομή ένα ζευγάρι μάλλινες και 2 ζευγάρια βαμβακερές επαρκούν. Τώρα πια οι εξειδικευμένες μάλλινες κάλτσες για ορεινή πεζοπορία έχουν καταργήσει την ανάγκη για το εσωτερικό βαμβακερό ζευγάρι.

5. Ρουχισμός: Ένα ελαφρύ και φαρδύ παντελόνι που δοκιμασμένα δεν μας ενοχλεί στην κίνηση και δεν μας προκαλεί συγκάματα. Μια αντίστοιχα δοκιμασμένη βερμούδα. 2-3 βαμβακερά μακό μπλουζάκια. Ένα φαρδύ βαμβακερό πουκάμισο με γιακά (προστατεύει το σβέρκο από τον ήλιο). Ένα χοντρό, φαρδύ και ελαφρύ στο βάρος πουλόβερ ή fleeche. Ένα εξειδικευμένο και διαπνέον αδιάβροχο/αντιανεμικό με κουκούλα. Ένα καπέλο που δοκιμασμένα δεν μας είναι ενοχλητικό όταν περπατάμε. Γυαλιά ηλίου. Μια αλλαξιά εσώρουχα.

Με αυτόν το ρουχισμό μαζί μας δεν έχουμε να ανησυχούμε για τίποτα στη διάρκεια της εξόρμησής μας στο βουνό. Οτιδήποτε περισσότερο είναι πλεονασμός, περισσότερο βάρος και δεν θα μας φανεί χρήσιμο κάτω από οποιασδήποτε συνθήκες.

6. Φακός: ο πιο ελαφρύς και αξιόπιστος που μπορούμε να προμηθευτούμε. Απαραίτητα τύπου «κεφαλής».

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

7. Παγούρι: Κυκλοφορούν διάφοροι τύποι. Αποδεδειγμένα το κλασικό πλαστικό μπουκάλι 1,5 lt των εμφιαλωμένων αναψυκτικών είναι άξιο και μακράν πιο οικονομικό υποκατάστατο.

8. Φαρμακείο: Απαραίτητο ατομικό εφόδιο. Θερμόμετρο, δυνατές ασπιρίνες ή παυσίπονα που μας πιάνουνε, ειδικά επιθέματα για τις φουσκάλες των ποδιών, ένας ελαστικός επίδεσμος, γάζες και αντισηπτικό για τα τραύματα, κάποιο στικ για τα τσιμπήματα και τα συναφή.

9. Προσωπικά είδη υγιεινής: Χαρτί τουαλέτας, σαπούνι, μια μικρή πετσέτα κλπ. Προσοχή στο βάρος.

10. Τρόφιμα: Πολύ σημαντικό κεφάλαιο στο θέμα «άνεση». Όχι για τις λιχουδιές που θα πάρουμε μαζί αλλά ακριβώς για το σθένος που χρειάζεται να μην τις πάρουμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο τομέα φορτίο προκύπτει από τα τρόφιμα και εντοπίζεται κυρίως στους αρχάριους που το υπερβολικό φορτίο είναι και το τελευταίο πρόβλημα που θέλουνε να έχουν. Σκεφτείτε ορθολογικά. Πρόκειται για 24 ή 48 ώρες μόνο. Πόσο να πεινάσετε; Στο τέλος περιμένει και η γνωστή ταβέρνα στο χωριό. Ξεχάστε την ποικιλία. Ξεχάστε τα ζαμπονάκια και την κονσέρβα με τα ντολμαδάκια. Μπορούμε να επιζήσουμε μια μέρα χωρίς κοκα κολα ή μπύρα. Περιοριστείτε σε μια φρατζόλα εύγευστο ψωμί, ένα ικανού μεγέθους κομμάτι τυρί, 1-2 καπνιστές ή ψητές μπριζόλες και ένα μικρό τάπερ με ρύζι. Είναι παραπάνω από αρκετά για μια διήμερη εκδρομή. Όσο για τους υδατάνθρακες 2-3 σοκολάτες και 1-2 κουτιά από τα αγαπημένα σας cookies είναι μια χαρά.

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

11. Άλλα αντικείμενα: Μια πετσέτα είναι χρήσιμη για τον ιδρώτα στο πρόσωπο τις πολύ ζεστές ημέρες, ένας ελαφρύς αλλά κοφτερός σουγιάς, ένας αναπτήρας, τα προσωπικά σας έγγραφα κλεισμένα σε αδιάβροχο σακουλάκι, τα κλειδιά σας (αφήνουμε στο σπίτι όσα δεν μας χρειάζονται άμεσα), ρολόι, τηλέφωνο, χρήματα, πυξίδα-GPS- χάρτη (κατά περίπτωση), μια ελαφριά φωτογραφική μηχανή και τέλος απαραίτητα ένα καλό μπαστούνι ή εξειδικευμένο μπατόν πεζοπορίας (πολλοί χρησιμοποιούν 2, εγώ για το ελληνικό πεδίο συνιστώ ένα).

Αυτά είναι τα απαραίτητα υλικά και εφόδια για μια μέχρι και διήμερη καλοκαιρινή εκδρομή στα ελληνικά βουνά. Η διανυκτέρευση φυσικά απαιτεί και άλλα συμπληρωματικά που ανάλογα που και πως προβλέπεται να γίνει θα σας ενημερώσει για αυτά ο αρχηγός της ομάδας σας.

Αντίστοιχα η κίνηση στο χειμερινό βουνό ή μια καλοκαιρινή διαδρομή που περιλαμβάνει κάποια ιδιαίτερα «τεχνικά» σημεία απαιτεί πρόσθετο εξοπλισμό που ξεφεύγει από το σκοπό αυτού του εισαγωγικού οδηγού.

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

Μείωση στο ελάχιστο του βάρους που μεταφέρουμε.

Όλα τα πιο πάνω εφόδια συν τον ειδικό εξοπλισμό που πιθανά είναι απαραίτητος για το στόχο μας (ασύρματοι, μπαταρίες και παρελκόμενα) θα τα έχουμε στην πλάτη μας σε όλη τη διάρκεια της εξόρμησής μας.

Καλύτερα να πάρουμε μια βαθιά ανάσα λοιπόν και να σκεφτούμε καλά πριν ξαμοληθούμε στα μαγαζιά να κάνουμε τις αγορές μας. Αφού ΟΛΑ τα κουβαλάμε σε ΟΛΑ έχει σημασία το βάρος. Η σκέψη και η προσοχή σε αυτό ειδικά τον τομέα ξεχωρίζει τον έμπειρο αλπινιστή από τον αρχάριο περιπατητή.

Ακόμα και αφού έχουμε συσκευάσει το σακίδιό μας καλό είναι να σκεφτούμε λίγο τι μπορούμε να αφαιρέσουμε ή να αντικαταστήσουμε με κάτι ελαφρύτερο. Προσπαθήστε να μείνετε αυστηρά στον κατάλογο με τα εφόδια πιο πάνω, προσπαθήστε να επενδύσετε σε υλικά και ρουχισμό εξειδικευμένα για αυτές τις δραστηριότητες και η προσπάθεια αυτή θα σας ανταμείψει με αρκετές επιτυχημένες και ευχάριστες αναβάσεις.

Είναι απλά θέμα φυσικής. Ένα σώμα βάρους W πηγαίνει από το υψόμετρο Α στο υψόμετρο Β, το πιάνετε;

Θετική συμμετοχή στην ομάδα και κατά τη διάρκεια της κίνησης στο βουνό και υγιή συνεργασία με τον επικεφαλής της ομάδας.

Η ορεινή πεζοπορία και η ορειβασία είναι ομαδικό άθλημα. Όπως σε όλα τα αντίστοιχα αθλήματα υπάρχει (και πρέπει να υπάρχει) πάντα ένας επικεφαλής. Σε έναν αρχάριο ακούγεται «κάπως» αλλά έτσι είναι και είναι δοκιμασμένο. Ο επικεφαλής ούτε τον καιρό θα μπορέσει να επηρεάσει ή ούτε, όπως έλεγε παλιά ένας φίλος, θα σκοτώσει την αρκούδα. Θα γνωρίζει όμως το βουνό και θα οδηγήσει την ομάδα, θα ελέγξει τον εξοπλισμό και τα εφόδια, θα παρακολουθεί κάθε μέλος χωριστά και θα δώσει τις απαραίτητες οδηγίες που θα εξασφαλίσουν τη συνοχή και την ασφάλεια της ομάδας.

Τέλος, αξιοποιώντας αυτό που τον έκανε αρχηγό, την εμπειρία του δηλαδή, θα πει το αμετάκλητο «πίσω» όταν κρίνει ότι για την ασφάλεια και του πιο αδύναμου μέλους της ομάδας η προσπάθεια πρέπει να εγκαταλειφθεί ή ο στόχος να τροποποιηθεί.

Άλλοι εντασσόμαστε πιο εύκολα σε μια ομάδα άλλοι πάλι πιο δύσκολα. Είναι όμως δείκτης πολιτισμού και ωριμότητας αν κρίνουμε ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε σε μια ομάδα ή μας είναι δυσχερές να λειτουργήσουμε κάτω από έναν επικεφαλής να εγκαταλείψουμε εγκαίρως τη δράση σεβόμενοι την ασφάλεια των άλλων αλλά και το δικαίωμά τους στη διασκέδαση.

Σε κάθε περίπτωση η αποτίμηση μιας δράσης και των αποφάσεων του επικεφαλής γίνεται μακριά από το βουνό, στην ασφάλεια του μέσου της επιστροφής ή ναι, στη γνωστή ταβέρνα του χωριού..

...page... Wiki Pagination has not been enabled on this site.

«Ακούμε» το σώμα μας και όταν είναι η ώρα να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια το κάνουμε και φροντίζουμε να το διασκεδάσουμε κιόλας.

Ο οδηγός αυτός απευθύνεται σε ενήλικες είπαμε. Όποιος και να είναι ο στόχος ανεβαίνουμε στο βουνό για να διασκεδάσουμε. Οι σύντροφοί μας θα μας εκτιμήσουν και θαυμάσουν για την όποια προσπάθειά μας θα μας σεβαστούν όμως για την κρίση και την ωριμότητά μας. Στοιχείο αυτής της ωριμότητας είναι να ξέρουμε πότε να εγκαταλείπουμε για μια άλλη φορά. Είναι τουλάχιστον φαιδρό να δημιουργήσουμε προβλήματα στην οικογένεια μας ή στη δουλειά μας ή ακόμα και στην ομάδα μας επειδή προκειμένου να πατήσουμε την κορυφή αγνοήσαμε τη ζαλάδα, τον πόνο στο στήθος ή το πρησμένο γόνατο. Η κορυφή θα είναι για πάντα εκεί να ξαναπροσπαθήσουμε και θα είναι προσπάθεια που θα την κάνουμε με χαρά. Με πόση όμως χαρά θα τρέχουμε στα νοσοκομεία να αποκαταστήσουμε την υγεία μας ή θα προσπαθούμε να ξανακερδίσουμε το σεβασμό των δικών μας επειδή φανήκαμε ανόητοι;

Σαν επίλογος.

Η ορεινή πεζοπορία και η ορειβασία είναι κατά τη γνώμη μου πολύ ειδικές δραστηριότητες. Στη διάρκεια των πολύωρων αναβάσεων το μυαλό στήνει το δικό του γαϊτανάκι. Το λιγότερο, η απελπισία και η δειλία διαδέχονται συνεχώς το θάρρος και τανάπαλην.. ανάλογα και πόσο απέχει η επόμενη ανηφόρα από την κατηφόρα. Αυτό το κομμάτι της πνευματικής προσπάθειας συνδυασμένο με τη χαρά της επιτυχίας στην κορυφή και τη χαρά της ομαδικής προσπάθειας και συντροφικότητας είναι που μας έχει κάνει πολλούς από εμάς δια βίου εραστές του σπορ.

Σε αυτή την ερωτική σχέση βασίζονται ίσως και κάποια σχόλια με λίγο πιο προσωπικό ύφος σε αυτό τον οδηγό. Ελπίζω να φανεί χρήσιμος σε κάποιους από εσάς.

Καλές αναβάσεις

73, Πάνος, SV1COX